In deze blog vertel ik over mijn doodswens. Ik geef je een kijkje in een van de zwartste periodes uit mijn leven en laat zien hoe ik van mijn pijn mijn gereedschap heb gemaakt.

 

Christel Cosijn - Starwars

 

Doodswens

Soms lijkt het

Alsof alle licht uit je leven is verdwenen.

Je wilt dan nog maar een ding: dood.

En het liefst zo snel mogelijk!

Misschien roep je het

Tegen de bulderende zee

Fluister je het tegen het donker

Als je in je bed ligt

Je schreeuwt het tegen de dokter

Tegen de psychiater en psycholoog

Die jou niet mogen helpen

Want een voltooid leven is not done.

Ondanks dat jij ze overtuigt

dat jouw leven echt is voltooid.

Het is genoeg geweest.

 

Je doodswens is zo oprecht.

Waarom begrijpt niemand dat?

Waarom hoort niemand jou?

Je hebt nog nooit iets zo zeker in je leven gewild

Als je eigen dood.

Als een mantra spookt de zin door je hoofd:

‘Ik wil dood.’

Je ademt het in.

‘Ik wil dood.’

En je ademt het uit.

Maar je kunt roepen zo veel je wilt

Je ademhaling gaat gewoon door.

 

Genoeg!

Je kan niet meer.

Je wilt niet meer.

Het leven moet afgelopen zijn.

Het is genoeg geweest.

 

Christel Cosijn - Caught - Zelfdoding

 

Mijn doodswens

Waarom weet ik zo goed

Hoe het voelt

Een doodswens?

 

Een aantal keer heb ik het zelf meegemaakt.

Ik praat er zeer zelden over.

Kijk liever vooruit dan achteruit.

Maar als ik er nu toch even op terugblik

Weet ik dat ik toen eigenlijk

Zonder dat ik het wist

In mijn allersterkste periode zat.

Met een bovenmenselijke kracht

Trok ik mezelf aan mijn haren

Uit het moeras van de dood.

Meerder keren.

Dat lukte

Op het nippertje.

 

Christel Cosijn - Black Hole - Doodswens

 

Totdat het verlangen naar de eeuwige stilte

Weer groter werd

Dan de hectiek die leven heet

Ik werd doodsbang voor dat moeras.

Liep er met grote bogen omheen

Als het me zachtjes riep

Me lokte

En me probeerde te verleiden

Om erin te stappen.

Die belofte van stilte en rust in mijn hoofd

Was steeds genoeg om er naar terug te keren.

Want het leven overspoelde mij.

Het overweldigde mij.

Het overdonderde mij

Was te bruut om te leven.

 

Christel Cosijn - Drowning

 

Leven als kwelling

Elk geluid

Elke geur

Elke beweging

Elk straaltje licht

Elke gedachte

Waren een kwelling

Mijn zintuigen waren zo overprikkeld

Mijn geest kon niet meer.

Er was te veel gebeurd.

Het zou nooit meer goed komen.

 

Ik kon niet meer bij mijn woorden komen.

Ik was niet in staat

Om onder de mensen te zijn

Om face to face met iemand in gesprek te gaan.

Het was een grote brij in mij.

In heel mij.

Ik begon te schilderen

Vorm en kleur zeiden mij meer dan woorden.

Zij spraken de taal die ik verstond.

Een geheimtaal

Die alleen mijn kwasten en ik begrepen.

 

Christel Cosijn - Release of the dragon

 

Contact

Jarenlang was ik een kluizenaar.

Op zoek naar een sprankje leven.

Op zoek naar een sprankje leven in mijzelf.

Ik mediteerde.

En dag en nacht schilderde ik.

Ik schilderde wat van binnen zat naar buiten.

En wat van buiten zat naar binnen.

Ik had enorme behoefte om me te uiten.

Om begrepen te worden

Om te communiceren.

Aan contact.

 

Stukje bij beetje begreep ik wat ik zag.

Vooral later

Als ik een aantal ‘periodes’ naast elkaar zag

Op doek of op papier.

Kon ik mezelf beter begrijpen

En eruit ‘lezen’ dat het wat beter met me ging.

Er kwam steeds meer harmonie in mijn werk.

Al waren de beelden eerst

Uit een heel andere wereld.

Een parallel universum

Er kwam harmonie in mij.

 

Christel Cosijn - Silverworld

 

Spirituele ervaring

Mijn woorden kwamen langzaam terug.

Onsamenhangend

Begon ik te dichten

Over zo groot mogelijke onderwerpen

In zo min mogelijk woorden.

Zoals een kleuter met stukjes geel papier

De zon probeert weer te geven

En met groene snippers het gras.

 

Een spirituele ervaring

Tijdens een van mijn meditaties

Veranderde alles.

Het was alsof ik mijn geest had ingehaald.

Mijn geest die zo in de knoop zat werd helder

Alsof ik opnieuw door het midden was gegaan

Het midden dat tegelijk de dood en het leven is

De oorsprong van het al.

 

Christel Cosijn - Enlightenment

 

Woord en beeld

Later schreef ik sprookjes

Met metaforen over die overweldigende ervaring van het Licht.

En ik schreef andere verhaaltjes.

Waarvan ik de beeldspraak exact begreep

Sprookjes verwoorden de zoektocht

Naar je betere zelf

Naar het duister wat je door moet

En wat overwonnen moet worden

En over de beloning die volgt

Na de opoffering

Na de strijd

Waar de lezer ruimte krijgt

Voor zijn eigen verhaal

Zijn eigen interpretatie.

Want het leven is steeds

Het zoeken en vinden

Van je betere zelf.

 

Zoals ik mijn ‘schilderijen’ kon lezen

Door te kijken naar kleurgebruik, ritme en energie,

Zo kon ik via beeldspraak

Mijn diepste gevoelens kwijt in teksten.

Alleen de mensen die mij echt kenden

Zouden de diepere lagen kunnen ontcijferen.

Maar in dat diepe duister

Stond ik niemand toe.

Mijn geheimen waren veilig.

Bij mij.

Van mij.

Diep verstopt op de bodem van mijn ziel.

Ik begreep mezelf.

Steeds een stukje beter.

 

Christel Cosijn - Lightness

 

Zelfkennis

En ik begreep plotseling nog iets.

Een ANDER hoefde MIJ niet te begrijpen.

IK MOEST MEZELF LEREN BEGRIJPEN.

Alleen dan kon ik verder.

 

Op dat moment

In die inktzwarte duisternis

Ontdekte ik de sterren

En leerde mezelf navigeren

Op die piepkleine lichtpuntjes in mijn leven.

 

Nieuwe inzichten

Deden de sterren feller schijnen

Wezen me de weg

Maakte de lichtpuntjes groter en groter.

Totdat de zon weer opkwam in mijn leven

En de duisternis verjoeg.

 

Christel Cosijn - Rebirthing

 

Die tijd dat ik dood wilde is nu zo ver weg

Dat het een droom lijkt.

Een nachtmerrie uit een vaag verleden.

Maar ik ben niet meer bang.

Noch van het leven

Noch van de dood.

Met beiden heb ik vriendschap gesloten.

Het zwarte gat was eenzaam.

Gierend eenzaam.

Gekmakend eenzaam.

Maar wel iets wat ik alleen moest doen.

 

Maar wat zou er met mij zijn gebeurd

Als ik iemand had toegestaan

Mij werkelijk te helpen

-Om inzicht te krijgen in mijn leven.

-Om mijn allerkleinste lichtpuntjes te voeden.

-Om mijn mogelijkheden te belichten vanuit een andere hoek

-De hoek te verlichten waar mijn blinde vlek zat.

-Om een nieuw doel te ontdekken waardoor mijn leven zin zou krijgen

-Om een nieuwe koers te bepalen

-Om samen een piepklein stappenplan te maken

-Om me bij de hand te nemen en het even samen te doen

 

Christel Cosijn - Lost

 

Monkeywaygids

Het alleen doen

En zelf ontdekken

Heeft me zeker tien jaar gekost

Tien kostbare levensjaren

Omdat ik alles zelf wilde ontdekken

En daardoor heel diep het zwarte gat in moest duiken.

Pas veel later

kon ik hulp aanvaarden.

Die hulp bestond uit dagelijkse e-mails

Van iemand uit het verleden.

Zijn vragen irriteerden me

Ze trokken me nog verder buiten mijn comfortzone

Maakte me aan het lachen

Of juist woedend van razernij

Maar ik kreeg weer contact

Met mezelf

Dat was mijn omslagpunt.

 

Inmiddels help ik als Monkeywaygids

Anderen ook per e-mail

Om het beste te maken van hun leven.

Dat doe ik

Met heel mijn hart

 

Christel Cosijn - Return to the light

 

Op zoek naar jouw lichtpunt

Wat weerhoudt jou nog

In je doodswens

Van die laatste stap?

Want pas op!

De dood is onomkeerbaar.

Niemand kan de dood ongedaan maken.

Het lijkt de enige uitweg

Maar er speelt iets heel anders

Iets wat je kunt oplossen

Iets wat jij nu nog niet kunt zien!

Geef jezelf de kans

om er achter te komen.

Laten we samen op zoek gaan

Naar de waarheid achter je doodswens

En naar jouw sterren

Die je de weg naar huis zullen wijzen.

 

Hartelijks,

Christel - Monkeywaygids

Monkeywaygids

Een spontane reactie op mijn blog waardeer ik enorm. Scroll voor reacties even door naar beneden.

Heb jij zelf iets indringends of bijzonders meegemaakt wat je met ons wilt delen? Of heb jij interesse om een Monkeywaytraject te doen met mij? Schrijf dan naar: christel@monkeyway.nl