In oktober krijgt borstkanker extra aandacht. Een thema dat helaas nog steeds erg actueel is. Deze Monkeywayblog gaat over de rouwverwerking van Gudrun Bongaerts (1968), die haar zus verloor aan borstkanker.

Ter verwerking van de dood van haar zus schreef Gudrun een aantal jaren geleden haar literair debuut ‘Merel en ik’, waarin zij zowel zichzelf als haar zus Hilde een stem geeft.

Binnenkort schrijft Gundrun voor Monkeyway een aantal gastblogs. Over rouwverwerking. En over bipolaire stoornis bij jongeren. Heb jij ook iets indringends of bijzonders  meegemaakt wat je hier wilt delen? Schrijf me! christel@monkeyway.nl

‘Merel en ik’ debuutroman van Gudrun Bongaerts

Gudrun Bongaerts over rouwverwerking en borstkanker

Gudrun Bongaerts, schrijfster van ‘Merel en ik’ en ‘Terug naar Hasselt’

Over borstkanker en rouwverwerking

Gudrun Bongaerts gaf amper een maand voor de dood van haar zus haar baan op en begon haar ervaringen op te schrijven. Rouw verwerking is essentieel wanneer je een dierbare verliest. Schrijven staat bekend als therapeutisch middel met helende werking bij rouw. Dit ondervond ook Gudrun naarmate de tijd verstreek en ze de vijf fasen van rouw doorliep. Haar verhaal ging later, dankzij haar man die een uitgever benaderde met de eerste twee hoofdstukken, als ‘Merel en ik’ de wereld in. Door de hoofdstukken niet te herschrijven ontstond een authentiek relaas over het intense gemis van haar zus waar Gudrun zo close mee was.

De hoofdstukken in ‘Merel en ik’ lopen synchroon aan de vijf fasen van rouw (Kübler-Ross) die Gudrun al schrijvend doorliep: Ontkenning, Woede, Marchanderen, Depressie en Aanvaarding.

Citaten uit ‘Merel en ik’

Woede

‘Merel gaat dood,’ gilde mijn moeder in de telefoon, ‘Ze hebben net gebeld. Ze moest onmiddellijk komen. Het is kanker. Het knobbeltje in haar borst is kanker.’

En ik trilde op mijn benen. Maarten reed me meteen naar Hasselt. Het was geen melkkliertje; ik had Merel verzekerd dat het een melkkliertje was. Dat ze niet zo zuur moest doen, zo tobberig. Maarten sloot Merel als eerste in zijn armen. Ze huilden in elkaars nek. En ik dacht: ik ben uitgerangeerd, mijn rol is uitgespeeld. Dit is het bewijs van al hun gekoesterde ultieme onrechtvaardigheidstheorieën. Er is niets om nog ooit over te lachen, niets om nog van te genieten; tenzij in de diep- melancholische zin. Zij krijgen gelijk. En ook in mij zal woede groeien. Kijk.

Mijn autisten zien het, de volgende dag.

Ze zeggen: ‘Er is iets heel ergs met juf Eva gebeurd.’ ‘Hou je waffel,’ zeg ik, ‘jullie kunnen dat niet zien. Daar ben je een autist voor. Houd je onderhand eens aan je stoornis.’ Verbolgen zal ik worden; een verbolgen alternatief wijf- het is al goed.

Zoveel, zoveel woede. Het had anders moeten zijn. Ik kijk rond als beladen met een kruisraket, klaar om af te vuren. Er zijn ampele doelwitten. Links, rechts; overweeg zelfs herhaaldelijk mezelf. Ondertussen loop ik met dat ding op m’n rug te hijsen en word ik moe. Jankerig moe. Ik schuim tegenwoordig jammerend mijn straten af, ik; op zoek naar focus.

Er is minder van mij over dan van Merel. Nu ze dood is.

Marchanderen

Wat heb je me niet gezegd, Merel?

Heb je enkel gedacht?

Ik wil jouw hele wezen.

Achterhalen wat er nog te achterhalen valt.

Vol meedragen.

Alles, alles.

Je weer ineen knutselen als Isis deed met haar Osiris.

En die was toen ook terug een soort van levend.

Depressie

Ik hoor Merel niet meer.

Geen boze stem, geen twijfelende stem, geen droeve stem.

Daarmee is een belangrijk ijkpunt weggevallen.

Toch blijven de herinneringen komen. Wie of wat ordent ze nu? Ben ik dat?

Waar weeg ik mijn handelingen nog tegen af? Mijn waardesysteem lijkt zich als na een fysisch trauma te herstellen. Als na het operatief verwijderen van een baarmoeder of een long; alle organen, darmen, vetlagen verleggen zich. Wensen weer ergens comfortabel tegenaan te liggen.

 

‘Onmacht van me afgeschreven’

In het interview met Joey Bougard ‘Onmacht van me afgeschreven’ (HBVL, 2 juni 2012) vertelt Gudrun hoe schrijven haar hielp bij de rouwverwerking. En hoe rouwen haar levenshouding veranderde.

Interview met Gudrun Bongaerts

‘Merel en ik’

Interview Gudrun Bongaerts met Local TV Lommel

door Inne Lommers

 

Flaptekst ‘Merel en ik’

Wat gebeurt er met iemand die een dierbare verliest? Wat gebeurt er de eerste dagen, de eerste maanden, de daaropvolgende jaren? Wat doet intens verdriet met een mens? Gudrun Bongaerts verliest haar zus op zesendertigjarige leeftijd aan borstkanker. Het kost haar vier jaar om de dood van haar zus te aanvaarden.

Wetenschappelijk is ze goed gedocumenteerd en weet ze haar persoonlijke symptomen van rouw binnen een groter kader te plaatsen. Haar zoektocht is een waardevol en authentiek document. In vijf hoofdstukken, de vijf stadia van rouwverwerking, neemt de schrijfster je mee in haar originele gedachtewereld.

Cover Merel en ik van Gudrun Bongaerts Bijzonder is dat zowel het hoofdpersonage als diens overleden zuster, in de vorm van een alter ego, aan het woord zijn. Beiden maken in de loop van het verhaal een groeiproces door en komen tot inzichten met betrekking tot hun levenshouding en hun onderlinge relatie. De auteur laat de lezer toe om in de ziel van een intens rouwende mens te kijken. Een ziel die zoekt om het ware verdriet te kunnen bevatten en te overleven.

Merel en ik is een verhaal van intense rouw, maar tegelijk van een gecompliceerde liefdesrelatie tussen twee zussen. Gudrun Bongaerts is sarcastisch en ontwapenend open tegelijkertijd. Haar stijl laveert tussen poëzie en het hartveroverende anekdotische. Van elk verkocht boek gaat 1 euro naar Kom op tegen kanker van de Vlaamse Liga tegen Kanker. (logo kankerliga) Gudrun Bongaerts (1 juli 1968) uit Lommel is Germaans filoloog (Vrije Universiteit Brussel, 1991) en tot voor kort docent Nederlands en niet-confessionele moraal in diverse Vlaamse onderwijsnetten. Mede naar aanleiding van het overlijden van haar zus en het daaropvolgende rouwproces heeft zij zich nu volledig toegelegd op haar werkzaamheden binnen de I.G.V. Le Droit Humain België.

Auteur: Gudrun Bongaerts

Uitgeverij: Kramat

ISBN:  9789079552825
Van elk verkocht boek gaat 1 euro naar Kom op tegen kanker van de Vlaamse Liga tegen Kanker

Lezingen

Gudrun Bongaerts tijdens een lezingGudrun Bongaerts (1 juli 1968) uit Lommel is Germaans filoloog (Vrije Universiteit Brussel, 1991) en tot voor kort docent Nederlands en niet-confessionele moraal in diverse Vlaamse onderwijsnetten.

Mede naar aanleiding van het overlijden van haar zus en het daaropvolgende rouwproces heeft zij zich nu volledig toegelegd op haar werkzaamheden binnen de I.G.V. Le Droit Humain België.

Je kunt Gudrun Bongaerts boeken voor een auteurslezing via www.gudrunbongaerts.be

 

Hartelijks,

Christel - Monkeywaygids

Monkeywaygids

Een spontane reactie op mijn blog waardeer ik enorm. Scroll voor reacties even door naar beneden.

Heb jij zelf iets indringends of bijzonders meegemaakt wat je met ons wilt delen? Of heb jij interesse om een Monkeywaytraject te doen met mij? Schrijf dan naar: christel@monkeyway.nl